Er is weer een week voorbij gegaan waarin ik weer veel heb gezien, veel heb meegemaakt en veel emoties heb gevoeld.

Afgelopen woensdag was het dan zover.. Mijn High School avontuur ging echt beginnen. Gelukkig had ik een late start en hoefde ik pas om 11.49 jawel de gele schoolbus te hebben. Kon helaas niet uitslapen omdat ik een skype date met m'n ouders had waarin we voor m'n vader een soort dienst hadden. Het was erg fijn om ook m'n opa en oma's te zien en t voelde even alsof ik echt thuis en erbij was. Ik had het op t moment zelf wel heel moeilijk omdat ik me op dat moment heel alleen voelde en machteloos aan de andere kant van de wereld.

Zodra dat klaar was heb ik gelijk de knop weer omgezet en was ik weer helemaal in Amerika. Mijn eerste schooldag stond gepland en ik was ontzettend nerveus en excited. De bushalte is letterlijk bij de brievenbus, wat echt ideaal is. En dan komt dat moment dat je die gele bus de hoek om ziet komen en ik dacht echt van oh my god waar ben ik beland en waarom wou ik dit ook alweer?! T is zo onrealistisch. sinds ik klein was dacht ik altijd al van wauw ik wil echt een keer meemaken hoe dat is en op het moment dat ik die bus instapte ik dacht serieus dat ik in een film zat ofzo maar nee ik beleefde het echt.

Na 10 minuten rijden aangekomen bij de school. Ik had de school van te voren al gezien en t is echt groot! Er zitten ruim 1200 leerlingen op m'n school. Toen ik de bus uitstapte had ik geen idee wat ik moest doen en ik moet eerlijk zeggen ik had zweethandjes en trillende knieën. Na wat heen en weer geloop en wat gevraag uiteindelijk bij de vrouw uitgekomen waar ik moest zijn. Mrs. Fernandez de vrouw van mijn advisory class. Ik heb toen gelijk kennisgemaakt met 3 andere exchange student. 2 Meisjes van Zuid Korea en 1 Franse jongen. Toen naar de gym gegaan ewaar alle seniors een toespraak kregen. Daarna door gegaan naar Advisory class waar we nog eens fijn een powerpoint kregen over alle regels van de school.. En dat zijn er belachelijk veel. Een paar van die regels zijn bijvoorbeeld als je 1x te laat komt worden je ouders al gebeld en heb je een lunch detention en met 4x te laat is er een 10daagse schorsing.In kleding zijn er ook veel regels, Schouders moeten bedekt zijn. Hoge hakken liever niet dragen voor het geval je van de trap zou vallen en iemand zou bezeren. Na dat allemaal aangehoord te hebben mochten we eigenlijk al naar huis wat me echt verbaasde want ik had nog geen leraar ontmoet.

Volgende ochtend was t natuurlijk helemaal een drama. Ten eerste moest ik een bus hebben om 6.49 wat natuurlijk onwijs veel gehaast kostte. ik had geen idee wat ik mee moest nemen of wat ik nou echt moest verwachten en wat voor kinderen er in mijn klas zouden zitten. Aangekomen op school naar m'n eerste klas gegaan en nadat de bel was gegaan was t tijd voor de pledge of allegiance. Iedereen staat dan op, hand op het hart met je gezicht naar de Amerikaanse vlag en dan zeg je : 'I pledge allegiance to the flag of the United States of America and to the Republic for which it stands, one nation under God, indivisible,with liberty and justice for all.' Dit doen ze elke morgen trouw. Voor de rest heeft iedereen echt een hard time om mijn naam uit te spreken. Ik vertik het alleen om ze er op de amerikaanse manier mee weg te laten komen. Mijn naam is namelijk Laura en niet Lora. Voor de rest zitten er echt hele aparte mensen op die school. Je ziet een hele grote groep die er gewoon echt niks om geeft hoe ze eruit zien. Maar ook groepen die er echt punk uitzien. Ik zit ook bijvoorbeeld in een klas met een meisje die al een 2jarig zoontje heeft, heel bizar allemaal. Voor de rest vind ik m'n klassen onwijs leuk. Vooral m'n social media en m'n contemporary world history class hebben mijn intresse en ik denk dat er hele interessante discussies gaan ontstaan over bepaalde onderwerpen.

Afgelopen vrijdag was het mijn 2e lesdag en also de dag van de eerste footballgame. Iedereen was excited en droeg wit en natuurlijk droegen alle football players hun tshirt die dag. Een meisje in m'n acting klas vroeg of ik ook ging en ik had mezelf eerst voorgenomen om niet te gaan want ik ken tenslotte nog niemand en wat moet ik daar in vredesnaam doen. Gelukkig heeft ze me omgepraat en heb ik uiteindelijk toch besloten om mee te gaan. Die dag praatte er ook meer mensen met me waar ik wel blij mee was. T is misschien vreemd om voor te stellen maar ik ben hier best verlegen en weet niet zo goed wat ik moet doen of hoe ik moet reageren. Alle lessen waren deze dag ook korter omdat er aan t eind van de dag jawel een assembly was. Het was een peprally waar elke leerling aanwezig moet zijn. De schoolspirit is echt FANTASTISCH. Zelfs de leraren dragen shirts met Bonney Lake Panthers (school mascotte). Aangekomen in de gym was er een tribune voor de seniors en een tribune voor de freshman(9th grade) sophomore(10th grade) en juniors (11th grade). Het begon met het zingen van het Volkslied, uiteraard met het hand op het hart en gezicht naar de vlag. Daarna was er een act van het drillteam en deden de cheerleaders wat trucjes. Voor de rest was er onwijze schoolspirit en vooral yearspirit. Als senior moest je bijvoorbeeld steeds schreeuwen : Senior power en dan klappen. en de juniors deden hetzelfde en ga zo maar door. Dat leverde een onwijs kabaal op 1200 leerlingen die lopen te gillen. DAarna naar huis gegaan en mezelf klaargemaakt voor The game, ik moet toegeven ik had aan t eind van de avond zelfs van die oorlogstrepen op m'n wangen.

The game was tussen Bonney Lake en Sumner wat zeg maar echt rivalen zijn. Ik had m'n panther shirt aan en was helemaal klaar. Toen met Sierra meegereden naar Sumner en daar een heleboel mensen ontmoet. Heb daar onwijs de schoolspirit meegemaakt en zelfs meegegild. PANTHER POWER yeaah. Ik kan bijna niet uitleggen hoe t voelt om op t veld te staan met je school en om iedereen t zelfde horen te gillen en proberen om de andere tribune te overbluffen. uiteindelijk gewonnen met 21-28 yeah. We kregen de trofee uitgedeeld en iedereen rende het veld op. En ik overdrijf niet dat echt heel t veld vol stond met studenten gekleed in t wit. T was een fantastische ervaring en ookal snap ik t spel nog niet helemaal, de sfeer is fantastisch zelfs nog beter dan bij Jodan Boys en dat zegt natuurlijk al heel veel..

Ik geniet hier echt volop. Heb gelukkig nog geen heimwee en tja t is toch al wel bijna een feit dat ik aanstaande donderdag al een maand weg ben. Tijd vliegt! Ik wil iedereen bedanken die allemaal meeleven en berichtjes sturen, ik vind t onwijs leuk om berichtjes te krijgen en ook om te horen hoe t daar in Nederland gaat.

Veel Liefs en een dikke kus vanuit t verre Amerika